پوشش هاي GRP تولید شده از رزين هاي پلي استر

از پاراگراف ابتدايي ترين پوشش هايي بودند كه در مخازن ذخيره، صنايع نفت، گاز و پتروشيمي مسئله به کارگیری قرار گرفتند . رزين هاي پلي استر در برابر اسيدها، بازها و حرارت خشك از مقاومت خوبي برخوردارند و از گزاره رزين هاي مقرون به صرفه به شمار مي مراحل . ولی به ادله داشتن خصوصياتی مثل چروكيدگي (Shrinkage) ، عدم مقاومت در برابر بازهای قادر و اجرای تقریبا خلل ، به ندرت براي موارد خاص مسئله استفاده قرار مي گيرند . 
پوشش 
هاي GRP ایجاد گردیده از رزين هاي وينيل استر: جايگزين مناسبی برای پوشش هاي GRP ایجاد شده از رزين هاي پلي استر خصوصاً در مواردي مقاومت شيميايي مورد نياز می باشد ، میباشند . اين پوشش ها داراي مقاومت شيميايي بالا، چسبندگي خوب و داراي خاصيت ارتجاعي مي باشند . ولی مثل رزين هاي پلي استر از اجراي مشكلی برخوردارند و احتمال چروكيدگي آن در مدت پليمر شدن وجود داراست . 

پوشش 

ورق ژئوممبران
هاي GRP ساخت گردیده از رزين هاي اپوكسي: از مقاومت شيميايي بالايي برخوردارند . مقاومت شیمیایی متعلق به مدل (Curing Agent) به كار رفته در اين كامپوزيت ها مي باشد . اين رزين داراي كمترين ميزان چروكيدگي در زمان پليمر شدن نسبت به ساير رزين ها مي باشد . اين رزين ها داراي خاصيت چسبندگي بالا به سطح پوشش داده گردیده و به الياف مي باشد و معمولاً كامپوزيت هاي توليد گردیده از اين رزين داراي استحكام مکانیکی فوق العاده اي باشند . 
از ديگر مزيت هاي پوشش هاي GRP ساخت شده از رزين هاي اپوكسي مي توانایی به كاربري آسان، قابليت پوشش دهي مجدد، بوي كمتر اشاره كرد که مجموعاً منجر عموماً رزين هاي اپوكسي عموماً از مقاومت خوبي در برابر پديده Cathodic Disbondment ( پروسه گسستگی پیوندهای فی مابین پوشش های حفظ کننده و تراز پوشش داده شده (کاتد) به استدلال تشکیل یون های هیدروژن بر مواد پوشش داده شده) برخوردارند .